Kopiec Wandy

Kopiec został wzniesiony prawdopodobnie ok. VII - VIII wieku. Zgodnie z podaniem przekazanym przez Jana Długosza, obiekt miał stanowić grobowiec księżnej Wandy, córki Kraka (Krakusa):Zwłoki królowej pochowano nad rzeką Dłubnią, o milę od Krakowa, w otwartym polu, a mogiłę jej uczczono podobnym pomnikiem jak ojcowską. Z ziemi bowiem usypano kurhan potężny, który po dziś dzień wskazuje mogiłę Wandy, i od niego toż miejsce to nazwano jest Mogiła.Kopiec zwieńczony jest marmurowym pomnikiem orła w koronie projektu Jana Matejki. Na cokole widoczny jest miecz skrzyżowany z kądzielą oraz napis "Wanda". Niepotwierdzona jest funkcja grobowa kopca, gdyż obiekt nigdy nie został przebadany archeologicznie. Podobnie jak w przypadku Kopca Kraka, budowniczowie pozostają nieznani - prawdopodobnie byli to Celtowie, bądź Słowianie.Najprawdopodobniej pochodzi z VII lub VIII w. Z miejscem tym wiąże się bardzo znana legenda o Księżniczce Wandzie, córce legendarnego Kraka. Jak podaje tradycja, tutaj w nurtach wiślanych wyłowiono zwłoki księżniczki Wandy, która odrzuciwszy rękę niemieckiego księcia Rytgiera rzuciła się do rzeki, nie chcąc narażać pobratymców na najazd niemiecki. Legenda ta występuje często w pismach historyków i poetów. Najstarsza wzmianka dotycząca wyglądu kopca pochodzi z 1584 r. z "Herbów rycerstwa polskiego". Kiedyś wierzchołek wzgórza wieńczyła kamienna figurka Wandy, a na cokole wyryto po łacinie opis jej czynu. Niestety, zarówno figurka, jak i cokół nie wytrzymały próby czasu i uległy całkowitemu zniszczeniu.

943576_573893475976459_88392131_n.jpg
O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License